Christoph Hackner

Christoph Hackner (16 marca 1663 - 2 kwietnia 1741) był niemieckim architektem, przedstawicielem baroku. Urodził się w Jaworze, gdzie uczył się zawodu, a w latach 1693-1696 kontynuował naukę u Johanna Georga Knolla we Wrocławiu. W 1696 uzyskał prawa mistrzowskie. W 1705 został starszym cechu i inspektorem budowlanym we wrocławskim magistracie, a w 1716 objął stanowisko budowniczego miejskiego. W 1734 został budowniczym biskupa wrocławskiego, kardynała Philippa Ludwiga von Sinzendorfa. W latach 1708-1741 miał 23 czeladników. Posiadał we Wrocławiu kilka posesji i kamienic oraz zajmował się sprzedażą gruntów budowlanych i wzniesionych na nich domów.

Do jego prac należały odbudowa kościoła parafialnego w Żmigrodzie, modernizacja tamtejszego pałacu oraz pałac Hatzfeldów we Wrocławiu. W latach 1723-1727 powstała według jego projektu kaplica Matki Bolejącej przy kościele św. Wincentego. Od 1728 uczestniczył wraz z Johannesem Blasiusem Peitnerem i Josephem Frischem w budowie Collegium Maximum Uniwersytetu Wrocławskiego. W latach 1735-1740 przebudował w stylu barokowym zamek w Leśnicy. Zmarł we Wrocławiu i został pochowany przy kościele św. Krzysztofa.

Na podstawie artykułu „Christoph Hackner” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.